Już 16 milionów Polaków rozliczyło się z podatku, dołącz do nich!

Program PITy 2017

Samozatrudnienie a rozliczenia Pity


Samozatrudnienie jest jedną z możliwości wykonywania pracy zawodowej. Jakie rozliczenia Pity powinny składać do urzędów skarbowych osoby, które w poprzednim roku podatkowym zarobkowały w taki właśnie sposób?

 

Czym jest samozatrudnienie?

Oficjalnie pojęcie samozatrudnienia w polskich przepisach nie istnieje. Przestało ono obowiązywać w 2013 roku, choć nadal używa się go w języku potocznym. Można zdefiniować samozatrudnienie jako prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej, samodzielnie, we własnym imieniu i na własny rachunek. Utożsamia się więc samozatrudnienie po prostu z pojęciem prowadzenia indywidualnej działalności gospodarczej. Samozatrudnionym jest ten przedsiębiorca, który pracuje na własny rachunek, podejmując ryzyko wynikające z takiej działalności. Ma on zarejestrowaną na własne nazwisko firmę, dzięki czemu może podejmować się wykonywania działalności gospodarczej i czerpać z tego tytułu korzyści finansowe. Samozatrudniony niekoniecznie musi występować tylko we własnym imieniu, bowiem może on podejmować działania jako przedstawiciel handlowy, reprezentując tym samym inną markę.

Obowiązki samozatrudnionego

Samozatrudniony podejmując się współpracy z inną firmą, np. określoną marką jako jej przedstawiciel handlowy, bierze na siebie odpowiedzialność za:

  • powstanie ewentualnych błędów w wykonywanej pracy,
  • nieterminowość realizacji zlecenia,
  • niezgodność działania z umową,
  • prawidłowość działań.

Samozatrudniony jest odpowiedzialny wobec klientów, kontrahentów, współpracowników i wobec organów państwowych. Musi on w szczególności pamiętać o konieczności wywiązywania się ze swoich obowiązków podatkowych. Dochody pozyskiwane przez niego w toku wykonywanej działalności są zwykle objęte podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Podatek od samozatrudnionego

Osoby prowadzące działalność gospodarczą jako osoby samozatrudnione, podobnie jak inni przedsiębiorcy, są płatnikami podatku dochodowego. To znaczy, że muszą odprowadzać do urzędu skarbowego co miesiąc lub co kwartał (w zależności od wybranej metody opodatkowania) zaliczki na podatek dochodowy; no i oczywiście muszą składać terminowo swoje roczne deklaracje podatkowe.

Podatnik samozatrudniony ma obowiązek rozliczenia się z urzędem skarbowym za każdy rok podatkowy. Powinni w tym celu wypełnić właściwy dla nich druk podatkowy. Wśród dostępnych form opodatkowania występują:

  • opodatkowanie na zasadach ogólnych; jest to skala podatkowa oparta o dwa progi podatkowe - 18-procentowy lub 32-procentowy
  • opodatkowanie podatkiem liniowym; tu niezależnie od wielkości uzyskanych dochodów przedsiębiorca, tzw. liniowiec płaci podatek zawsze wielkości 19 procent
  • opodatkowanie ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych
  • opodatkowanie kartą podatkową (tzw. kartowicz)

W nawiązaniu do powyższego, roczne PITy będą składane na takich oto drukach:

  • PIT-36 dla skali podatkowej
  • PIT-36L dla liniowców
  • PIT-28 dla ryczałtowców
  • PIT-16A dla kartowiczów

Podatek dochodowy płacony według  skali podatkowej zakłada naliczanie podatku od dochodu, czyli od różnicy między przychodem a kosztem jego uzyskania. Do kwoty dochodu 85 528 zł podatek płacony jest według pierwszego progu podatkowego, a dochód przewyższający tę podaną kwotę wprowadza nas automatycznie w drugi próg podatkowy. Wybór skali podatkowej jako formy opodatkowania samozatrudnienia pozwala nam na pomniejszanie podstawy opodatkowania o koszty osiągnięcia przychodu. To z kolei daje szansę zastosowania kwoty wolnej od podatku oraz kilku ulg i preferencji podatkowych, czyli taki przedsiębiorca może rozliczyć swój roczny PIT razem z żoną/mężem albo jako samotny rodzic.

Roczne zeznania podatkowe przedsiębiorców, którzy opodatkowali działalność według skali, składane są na formularzu PIT-36 i muszą one trafić do urzędu skarbowego w terminie do 30 kwietnia kolejnego roku podatkowego.

Kontrpropozycją dla opodatkowania według skali jest podatek liniowy. Uiszcza się go zawsze w stałej stawce 19 % kwoty dochodu podatnika, niezależnie od wysokości tego dochodu. Ze względu na tę szczególną cechę podatku liniowego poleca się tę formę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych tym przedsiębiorcom, którzy uzyskują zdecydowanie wysokie zyski z prowadzonej przez siebie działalności - bo właśnie wtedy ta metoda opodatkowania opłaca się, pozwalając nam uniknąć wejścia dochodami na drugi próg podatkowy, co miałoby miejsce w przypadku ww. skali. W  przypadku liniowców roczne zeznanie podatkowe trzeba złożyć w urzędzie skarbowym w takim samym terminie, co dla skali podatkowej, czyli do 30 kwietnia kolejnego roku podatkowe - takie zeznanie roczne wypełniamy na druku PIT-36L.

Osobę samozatrudniona, czyli de facto przedsiębiorca, może opodatkować swoją działalność ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych lub kartą podatkową. Ryczałt  jest formą opodatkowania, przy której podatek dochodowy opłacany jest od podstawy stanowiącej sumę obrotów przedsiębiorcy. Przychód nie podlega tu pomniejszeniu o koszty jego uzyskania. Nie jest wymagane  prowadzenie ewidencji księgowej, a jedynie rejestru sprzedaży - i to jest plus bycia ryczałtowcem.

Korzystną formą opodatkowania może być karta podatkowa, polecana przede wszystkim dla działalności usługowej i wytwórczej oraz dla świadczenia pracy przy wykonywaniu wolnych zawodów. Karta podatkowa jest w istocie ryczałtową formą opodatkowania działalności. Roczne zeznanie podatkowe jest tu składane do końca stycznia kolejnego roku podatkowego, na formularzu PIT-16A. Podatek dochodowy kartowicza nie jest naliczany od dochodów czy przychodów, lecz ma stałą wartość.