Już 16 milionów Polaków rozliczyło się z podatku, dołącz do nich!

Program PITy 2017

Co oznacza stwierdzenie: "przychód opodatkowany w PIT"


Rozliczenie roczne podatnika powinno ujmować z jednej strony przychody do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a z drugiej koszty ich uzyskania, zakładając, że podatnik rozlicza się z fiskusem na zasadach ogólnych, według skali podatkowej lub podatku liniowego. Przychód opodatkowany w PIT będzie brany pod uwagę bez pomniejszania o dochody, jeśli rozliczenie ma charakter ryczałtowy.

 

Dzieje się tak dlatego, że podstawą opodatkowania w ryczałcie ewidencjonowanym jest przychód. W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, co należy rozumieć pod pojęciem „przychód opodatkowany w PIT”, jakie są jego źródła i jak powinien on być opodatkowany w zależności od przyjętej metody obliczania podatku dochodowego od osób fizycznych.

Czym jest przychód w rozumieniu ustawy o PIT?

Przychód jest to uzyskane rzeczywistej korzyści materialnej lub finansowej, jak też wartość świadczeń, które podatnik uzyskał za darmo. Przychodem dla podatników uzyskujących dochody za pośrednictwem płatników, będą wartości pieniężne lub materialne bądź wartość świadczeń w naturze, przed odjęciem od nich kosztów ich uzyskania. Z kolei, przychód opodatkowany w PIT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej to między innymi kwoty uzyskane bezpośrednio z prowadzonej działalności. Będzie to wynagrodzenie za sprzedane towary lub świadczone usługi. Do przychodów z działalności gospodarczej wlicza się ponadto: 

  • odsetki od pieniędzy zgromadzonych na rachunkach bankowych firmy,
  • przychody ze sprzedaży elementów majątku,
  • dotacje, subwencje uzyskane przez przedsiębiorcę.

Przychodem stają się wartości pieniężne i materialne, nie w momencie faktycznego ich uzyskania, ale już z chwilą powstania należności. W świetle ustawy o PIT, przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą osiąga przychód z chwilą wystawienia faktury za usługę lub sprzedane towary. Wymieniona na fakturze kwota do zapłaty przez kontrahenta jest przychodem do opodatkowania podatkiem PIT, bez względu na to, kiedy i czy w ogóle kontrahent opłaci ją na rzecz podatnika.

Przychodem do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych nie będzie przychód, w stosunku do którego fiskus odstępuje od pobrania podatku. Do przychodów nie zalicza się:

  • kwot naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od należności,
  • kwot zwróconych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów,
  • kwoty otrzymanych kredytów,
  • kwoty pobranych wpłat na poczet przyszłych dostaw.

Źródła przychodu

Ustawa o PIT wskazuje szczegółowo, z jakich źródeł podatnicy w Polsce uzyskują przychody, będące przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W art. 10 ustawy wskazuje się, że źródłami przychodów mogą być:

„1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta,
2) działalność wykonywana osobiście,
3) pozarolnicza działalność gospodarcza,
4) działy specjalne produkcji rolnej,
6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą,
7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe,
8) odpłatne zbycie:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziały w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy,

— jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c — przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy — przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany,

9) inne źródła.”